Związki zawodowe
Związki zawodowe zrzeszają ludzi pracujących. Przede wszystkim takie związki mają za zadanie bronić praw pracowników i reprezentować ich we wszelkich sporach i konfliktach. Związki zawodowe dbają, aby przestrzegano Kodeksu Pracy. Pilnują także, by pracowano w godnych warunkach za odpowiednie wynagrodzenie. Związki zawodowe biorą swój początek w Wielkiej Brytanii a ich powstanie datuje się na 1824 rok. Przez te wszystkie lata związki ulegały znacznym przeobrażeniom, przede wszystkim ze względu na zmieniającą się politykę i problemy. Różnie też to bywało z możliwością istnienia takich związków. Są one dozwolone w państwach demokratycznych a nie do pomyślenia w państwach totalitarnych czy też autorytarnych. Jak zapisano w wikipedii związek zawodowy to dobrowolna i samorządna organizacja ludzi pracy, powołana do reprezentowania i obrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych. Jest ona niezależna w swojej działalności statutowej od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz od innych organizacji, a organy państwowe, samorządu terytorialnego i pracodawcy obowiązani są traktować jednakowo wszystkie związki zawodowe. Związki zawodowe działają legalnie dlatego należy je rejestrować. Muszą one także przestrzegać przepisów i zachowywać określone formy. Każdy związek powinien mieć zatwierdzony statut. Jest wiele istotnych elementów formalnych, które powinny się zawierać w statucie. Jest to m. in. : nazwa i siedziba, jaką zajmuje związek, zakres działania związków a także cel działalności, prawa i obowiązki członków, zasady uchwalania statutu i sposoby powoływania organów wewnętrznych i ich odwoływania. Kto ma prawo założyć taki związek? Przede wszystkim każdy pracownik niezależnie od rodzaju umowy, na którą jest zatrudniony. Ale takie prawo mają także: emeryci i renciści, członkowie rolniczych spółdzielni, bezrobotni, osoby wykonujące pracę nakładczą, zatrudnione na zasadzie umowy agencyjnej, a także osoby, które odbywają służbę zastępczą. Pracownicy, którzy wstępują do związku zawodowego nie mogą być za to karani w żaden sposób. Związek ma prawo reprezentowania wszystkich pracowników w sprawach konfliktowych, pracownicy mogą się zwrócić do związku, aby wywalczyli lepsze warunki pracy czy też płacy. Związki zawodowe mogą się zrzeszać również na poziomie krajowym. Mogą także reprezentować pracowników na arenie międzynarodowej. Związki zawodowe mają pilnować, aby przestrzegano kodeksu pracy. Co równie ważne związki mogą doprowadzić do ogłoszenia strajku, jeśli wcześniejsze rozmowy nie przynoszą żadnych skutków. Strajki powinny być również legalizowane. Związki zawodowe są jednak często krytykowane przez ekonomistów i przedsiębiorców. Niektóre działania związków, które mają za zadanie poprawę warunków pracowników wpływają na pogorszenie sytuacji ekonomicznej kraju. Związki kreują też często bardzo negatywny obraz przedsiębiorców budując retorykę: pracownicy, jako ci dobrzy i ciemiężeni a pracodawcy jako ci źli i wykorzystujący pracowników.
Unia Europejska jest takim największym tworem politycznym na świecie. Zrzesza on w sobie prawie 30 krajów europejskich (nie chodzi tu o pojęcie ściśle geograficzne, do struktur unii przyjmowane są kraje, które historycznie wykazują tożsamość z Europą i jej kulturą). Unia Europejska została zapoczątkowana układem w Maastricht 1 listopada 1993 roku. Zapoczątkowało to zacieśnianie współpracy ekonomicznej i gospodarczej członków układu. Początków unii należy szukać w Europejskiej Wspólnocie Węgla i Stali, która później przekształciła się w Europejską Wspólnotę Gospodarczą, a ta była już bezpośrednim czynnikiem i pierwowzorem powstania Unii Europejskiej. Najważniejszym dokumentem w unii jest Traktat Lizboński, który można porównać do naszej konstytucji. Oczywiście wewnątrz unii istnieje wiele przepisów i innych protokołów, które dokładniej regulują prawa wewnątrz UE. Każdy z krajów członkowskich jest zobligowany do przestrzegania tego prawa. Unia Europejska jest tworem politycznym nie spotykanym na całym świecie. Dopiero po zaakceptowaniu przez kraje członkowskie Traktatu Lizbońskiego można mówić o organizacji międzynarodowej. Wcześniej uznawana była za swoistą konfederację, tudzież pakt międzynarodowy. Wszelkie dążenia do ujednoliceń wewnątrz UE sprawiają, że uznaje się ją czasem za jedno wielkie państwo, jednak lepiej chyba jednak o unii mówić jako o organizacji międzynarodowej. Dlatego tak ważny był Traktat Lizboński, o którym tyle się mówiło. Dzięki przyjęciu go przez państwa członkowskie Unia Europejska stała się międzynarodowym podmiotem prawnym. Dzięki temu UE znacznie wzmocniła swoją pozycję na arenie międzynarodowej. Co warto podkreślić Unia Europejska staje się mocarstwem na arenie międzynarodowej, wystarczy podać, że unia posiada 30 % PKB całego świata. Wszyscy liczą się ze zdaniem UE. Jednak jak na razie na arenie międzynarodowej wyróżniają się kraje należące do UE, samo jako organizacja nie odgrywa takiej roli, jednak po przyjęciu Traktatu Lizbońskiego powoli zaczyna się to zmieniać. Unia Europejska należy m. in. do tak ważnych światowych organizacji jak G8, Światowej Organizacji Handlu czy do G20. W całej unii ma obowiązywać unia monetarna- euro (dziś euro obowiązuje w większości krajów członkowskich, jedynie nowsze kraje mają pewien okres na wprowadzenie waluty), co również wzmocni pozycje unii w świecie. Dzięki wewnętrznej współpracy unia stale poprawia stan gospodarki, finansów a nawet badań kosmicznych. Dla Polski ogromne znaczenie miało wstąpienie do unii, stąd długoletnie dążenia polskich polityków. Część partii była jednak bardzo negatywnie nastawiona i nawoływała Polaków, by nie zgadzali się na wejście do UE. Jednak już po przystąpieniu szybko zauważano ogromne korzyści, które wynikają z członkostwa w unii. Obecnie Polska najbardziej boi się wejścia do unii monetarnej obawiając się spadku płac i podwyżki cen. Jednak na wprowadzenie euro Polska ma kilka lat, po to właśnie by wprowadzić walutę w korzystnym dla nas momencie.
NATO to skrót od pełnej nazwy, czyli Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego. NATO to organizacja polityczno- wojskowa, która zrzesza kraje z całej Europy plus Stany Zjednoczone. Pakt ten podpisany w 1949 roku, przystąpiło do niego początkowo 10 krajów, potem systematycznie przyjmowano nowych członków. Polska również jest członkiem tej organizacji. Obecnie NATO zrzesza 28 członków. Organizacja początkowo miała tylko jeden cel, aby obronić się przed potencjalnym atakiem ZSRR. Kiedy zagrożenie minęło NATO postawiło na stałą współpracę, aby polepszać armię i współpracować na arenie międzynarodowej w celu niwelowania konfliktów zbrojnych. Przystąpienie Polski do NATO było ogromnym sukcesem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. A stało się to 12 marca 1999 roku. To był pierwszy krok Polski w celu wstąpienia na arenę działań międzynarodowych. Początkowo byliśmy mało istotnym członkiem, jednak z upływem lat nasze znaczenie dla paktu się zwiększało. Jako członek paktu północnoatlantyckiego Polska zachowuje suwerenność, jednak w sytuacji wspólnych postanowień Polska musi się całkowicie respektować i wypełniać. Na początku NATO chciało osłabić Niemcy i Rosję po II wojnie światowej. Zaproponowano przyjęcie do paktu Niemiec, aby kontrolować ich poczynania zbrojne. Jednak dla Rosji był to bardzo wyraźny znak, że Europa chce odbudować militarną potęgę Niemiec. Następnie stworzono tzw. ‘siły sojusznicze’, stałą armię pokojową NATO. W sytuacjach zagrożenia miała to być ochrona dla uczestników sojuszu. Dodatkowo siły lądowe miały być wspierane przez lotnictwo Wielkiej Brytanii i USA. Pakt uzbroił się nawet w broń jądrową, która była w posiadaniu Stanów Zjednoczonych. Zakończono okupować Niemcy Zachodnie i przyjęto je do sojuszu. NATO stale się wzmacniało i szykowało siły i procedury na wypadek ewentualnego ataku zbrojnego. Pakt zakładał użycie nawet broni jądrowej w przypadku ataku. Francja zrezygnowała czasowo z uczestnictwa i siedzibę przeniesiono z Paryża do Brukseli. W latach 90- tych zwrócono się do krajów Europy Środkowej i Wschodniej i zaczęto z nimi rozmowy. W efekcie także i Polska przyłączyła się po paktu. W tym samym roku 1999 NATO zaangażowało się w wojnę w Kosowie. Była to niejako interwencja, która miała zakończyć na tych terenach długoletni konflikt. Szczególne wydarzenia stały się po 11 września 2001 roku, kiedy to zaatakowano Stany Zjednoczone. A atak na jedno z państw członkowskich oznacza atak na NATO. W ten sposób pakt wypowiedział wojnę agresorom. W 2003 roku NATO przejęło dowództwo nad pokojowymi siłami w Afganistanie. Tak rozpoczął się długoletni pobyt tych wojsk na tamtych terenach. Później NATO podjęło także misję w Darfurze w Afryce. Większość krajów biorących udział w misji w Afganistanie z ramienia NATO jest ostro krytykowanych przez swoich obywateli i rzesze polityków. W trakcie tej misji zginęło wiele osób, dlatego powoli różne kraje zaczęły wycofywać swoich żołnierzy z tamtych terenów. Także Polska postanowiła to zrobić. Proces ten jest oczywiście rozłożony w czasie, ale już za 2 lata nasz kraj ma się całkowicie wycofać z działań NATO w Afganistanie.