Polityka kulturalnie

Reklama polityczna stosuje wiele technik, dzięki którym ma szansę wpłynąć na zachowania wyborcze obywateli. Istnieje wiele metod, za pomocą których można oddziaływać na człowieka. Takimi metodami są między innymi manipulacja, czy perswazja. Reklama o charakterze politycznym stosuje jednak przede wszystkim inną, mniej wysublimowana metodę. Posługuje się bowiem częstym powtarzaniem jakiegoś komunikatu. Przy pomocy tych metod stara się nas przekonać do zmiany naszego sposobu myślenia, a w ślad za tym naszego działania. Mało tego, dąży ona do zmienienia naszej postawy wobec danej partii, czy też kandydata. Postawa jest trwałą, mocno emocjonalną gotowością do zachowywania się w sposób konsekwentny wobec osób, grup czy sytuacji. Reklama polityczna, chcąc być skuteczną, musi mieć swoje konsekwencje jeszcze długo po jej przedstawieniu. Da się to osiągnąć w zasadzie tylko w jeden sposób, a mianowicie poprzez wywarcie wpływu na nasze emocje. Częste powtarzanie jakiegoś komunikatu pozwala właśnie na zakorzenienie się jego w naszej podświadomości, w związku z czym nabieramy do niego odpowiedniego stosunku emocjonalnego. Agencje reklamowe, obok swoich “normalnych” działań, zajmują się także tymi związanymi z życiem politycznym.Bardzo częstym zjawiskiem jest współpraca partii politycznych z pełni wyspecjalizowanymi agencjami reklamowymi. Wydawać by się mogło, że kampanie polityczne różnych partii zmierzają są tego, aby potencjalny wyborca mógł wyrobnic sobie gruntowne, dokładnie przemyślane zdanie o programie politycznym prezentowanym przez kandydatów. Tak się jednak nie dzieje. Kampanie, przygotowywane przez agencje są nastawione przede wszystkim na zmianę postaw, opinii i przekonań. W związku z tym starają się przy pomocy zabiegów marketingowych przeciągnąć wyborcę “na swoją stronę”. Nie chodzi więc o to, żeby wyborca dokonywał świadomego wyboru, lecz żeby wybierał to, co mu się pokazuje. Taka kampania, oczywiście zawiera program, choć zawarty w ledwie kilku chwytliwych hasłach. Jest skierowana do właściwego segmentu społeczeństwa, takiego, który będzie podatny na ich atrakcyjność. Ponadto, agencje pracują nad zaplanowaniem każdego kroku, jaki wykona kandydat, każdego wystąpienia we wszelkiego rodzaju mediach.

Samoobrona została założona już w 1992 roku, do 2000 roku istniała pod nazwą Przymierze Samoobrona. Od początków związana z charakterystyczną przywódcą Andrzejem Lepperem. Ich poglądy są narodowo- lewicowe. Większość Polaków kojarzy Samoobronę z wysypywaniem zboża z wagonów i protestów rolniczych. Przez takie działania Andrzej Lepper musiał często stawiać się przed sądem. Jest to typowa partia popierająca rolników i większość ich postulatów była z tym związana. W okresie wchodzenia Polski do Unii była też partią silnie protestującą przeciwko naszemu wejściu do Unii Europejskiej. Później jednak musiała zmienić swoje zdanie i starała się jak najwięcej wywalczyć dla polskich rolników. Samoobrona upatrywała sukces naszego kraju w tzw. Trzeciej Drodze, czyli w połączeniu socjalizmu i kapitalizmu. Partia przedstawiła nawet swój program mający zmienić obecną konstytucję. Przez politologów partia była uważana za populistyczną. Działacze partii nie mogli się poszczycić żadnym wykształceniem, często mieli na swoim koncie wyroki i byli posądzani za udział w wielu aferach. Początkowo Samoobrona nie była zbyt znaczącą partią, wzmianki o niej pojawiały się tylko przy okazji blokad dróg i silnych protestów przeciwko ekonomii państwa. W 2001 roku Samoobronie udało się wejść do parlamentu, co było ogromnym zaskoczeniem. W tym czasie partia była kojarzona z SLD i przez pewien czas ich rządów posłowie Samoobrony wspierali ich podczas głosowań. W 2003 roku partia ostro skrytykowała warunki wejścia do Unii wynegocjowane przez SLD i zakończyła z nimi współpracę. W 2004 roku Samoobrona poparła PiS w słynnej sprawie Rywina i zaczęto obserwować ocieplenie stosunków obu partii. Partia stale traciła członków czy to ze względu na głośne afery z udziałem posłów czy też z niezgadzaniem się z przywódcą. Ogromnym zaskoczeniem był fakt, że kandydat na prezydenta z ramienia Samoobrony Andrzej Lepper uzyskał ponad 15 % głosów. Dla wszystkich było to ogromnym zaskoczeniem, przede wszystkim ze względu na populistyczny charakter kandydata. W drugiej turze wyborów poparł on kandydata PiS -u Lecha Kaczyńskiego. Wszystko to sprawiało, że obie partie ocieplały stale wzajemne stosunki. Nikt się tego nie spodziewał, ale w tym samym roku Samoobrona weszła do koalicji rządzącej wraz z Prawem i Sprawiedliwością i Ligą Polskich Rodzin. Ministrem rolnictwa został Andrzej Lepper, ministrem budownictwa Antoni Jaszczak a ministrem pracy Anna Kalata. Koalicja od początku była skazana na niepowodzenie, bo koalicjanci stale się kłócili i nie mogli osiągnąć porozumienia. Dla politologów decyzja o utworzeniu takiego rządu jest największym błędem Prawa i Sprawiedliwości. W 2006 roku ujawniono słynną seksaferę, w wyniku której odszedł z partii Stanisław Łyżwiński i inni, a zarzuty zostały postawione także Andrzejowi Lepperowi. W kolejnych wyborach Samoobrona nie uzyskała progu wyborczego. W 2010 roku w wyborach prezydenckich wziął udział Andrzej Lepper, którego początkowo usunięto z listy kandydatów za wyrok, który jednak jest nieuprawomocniony.