W dobie ustępstw
Aneksja Austrii utwierdziła go w przekonaniu, że może od Europy żądać więcej. Dwa miesiące po austriackim triumfie zaczął wysuwać terytorialne żądania pod adresem Czechosłowacji. W zachodniej części tego państwa, w Sudetach zamieszkiwało około trzech milionów ludności pochodzenia niemieckiego. Hitler stwierdził, że oni muszą wrócić do Rzeszy, a za nim stała siła: wermacht, który stworzył w zadziwiająco krótkim czasie. Dwa lata po objęciu urzędu kanclerza Hitler odrzucił traktat wersalski, zabraniający Niemcom posiadania armii z poboru. W maju 1938 roku, gdy kryzys w Czechosłowacji rozgorzał z całą silą, Niemcy mogły powołać pod broń trzy miliony trzysta tysięcy żołnierzy, wspieranych przez silne związki pancerne i blisko trzy tysiące nowoczesnych samolotów. Poza armią czerwoną było to najsilniejsze wojsko w Europie, którego obawiał się premier Wielkiej Brytanii. Mercedes, w którym siedzieli premier Chamberlain i jego doradca zajechał do willi Hitlera. Brytyjski premier nie był tak naiwny, aby wierzyć w to, iż krótka rozmowa z Hitlerem może zmienić los świata; doskonale wiedział, że trzeba będzie oddać Hitlerowi część Czechosłowacji, ale potrzebował propagandowego usprawiedliwienia. Premier brytyjski praktycznie gotów był do wszelkich ustępstw kosztem Czechosłowacji i nie chodziło tylko o względy polityczne. Co ciekawe, premier Wielkiej Brytanii nie znosił Czechów, których zwykł nazywać “ludźmi z dolnej pólki”. Jego niechęć pogłębiła się znacznie, gdy dowiedział się, co o nim sądzą czescy politycy. Niemiecki nasłuch radiowy zarejestrował rozmowę, jaką prowadził ambasador czeski w Londynie z prezydentem w Pradze. Niemiecki wywiad przekazał stenogram rozmowy premierowi brytyjskiemu za pośrednictwem ambasady niemieckiej w Londynie. Okazało się, że nasłuch brytyjski również nagrał wypowiedzi czeskich polityków na ten sam temat, które były równie obraźliwe. W polityce i dyplomacji ludzkie słabości odgrywają czasami kluczową rolę. Osiemnastego września 1938 roku doradca brytyjskiego premiera stawili się w kancelarii Rzeszy. Była to ostatnia szansa, by Brytyjczycy mogli zmusić Hitlera do zrezygnowania z planów przyłączenia części Czechosłowacji. W teczce miał dokument, który powinien odczytać, gdyby Hitler nie chciał zrezygnować z planów zagarnięcia części Czechosłowacji. Była to groźba rządu brytyjskiego, że gotów jest wystąpić zbrojnie. Otrzymał on instrukcje, aby ujawnić Hitlerowi ten dokument w ostateczności. Ten polityk, który wcześniej był u Hitlera najwyraźniej obawiał się go, a jego lęk zamienił się w paniczny strach, gdy przekroczył próg gabinetu Hitlera, widząc, jak nie zwraca on najmniejszej uwagi na przybyłych gości.