Polityka kulturalnie

Reklama polityczna stosuje wiele technik, dzięki którym ma szansę wpłynąć na zachowania wyborcze obywateli. Istnieje wiele metod, za pomocą których można oddziaływać na człowieka. Takimi metodami są między innymi manipulacja, czy perswazja. Reklama o charakterze politycznym stosuje jednak przede wszystkim inną, mniej wysublimowana metodę. Posługuje się bowiem częstym powtarzaniem jakiegoś komunikatu. Przy pomocy tych metod stara się nas przekonać do zmiany naszego sposobu myślenia, a w ślad za tym naszego działania. Mało tego, dąży ona do zmienienia naszej postawy wobec danej partii, czy też kandydata. Postawa jest trwałą, mocno emocjonalną gotowością do zachowywania się w sposób konsekwentny wobec osób, grup czy sytuacji. Reklama polityczna, chcąc być skuteczną, musi mieć swoje konsekwencje jeszcze długo po jej przedstawieniu. Da się to osiągnąć w zasadzie tylko w jeden sposób, a mianowicie poprzez wywarcie wpływu na nasze emocje. Częste powtarzanie jakiegoś komunikatu pozwala właśnie na zakorzenienie się jego w naszej podświadomości, w związku z czym nabieramy do niego odpowiedniego stosunku emocjonalnego. Agencje reklamowe, obok swoich “normalnych” działań, zajmują się także tymi związanymi z życiem politycznym.Bardzo częstym zjawiskiem jest współpraca partii politycznych z pełni wyspecjalizowanymi agencjami reklamowymi. Wydawać by się mogło, że kampanie polityczne różnych partii zmierzają są tego, aby potencjalny wyborca mógł wyrobnic sobie gruntowne, dokładnie przemyślane zdanie o programie politycznym prezentowanym przez kandydatów. Tak się jednak nie dzieje. Kampanie, przygotowywane przez agencje są nastawione przede wszystkim na zmianę postaw, opinii i przekonań. W związku z tym starają się przy pomocy zabiegów marketingowych przeciągnąć wyborcę “na swoją stronę”. Nie chodzi więc o to, żeby wyborca dokonywał świadomego wyboru, lecz żeby wybierał to, co mu się pokazuje. Taka kampania, oczywiście zawiera program, choć zawarty w ledwie kilku chwytliwych hasłach. Jest skierowana do właściwego segmentu społeczeństwa, takiego, który będzie podatny na ich atrakcyjność. Ponadto, agencje pracują nad zaplanowaniem każdego kroku, jaki wykona kandydat, każdego wystąpienia we wszelkiego rodzaju mediach.

Sposobów na politykę jest wiele. Jednak podstawowy podział dzieli ją ze względu na zakres władzy i tego, skąd ona pochodzi. I tak mamy władzę autorytarną lub demokratyczną. Szczególnie ta pierwsza ma w swym pojęciu wiele różnych rodzajów władz, którymi zajmiemy się poniżej. Wewnątrz grupy władzy autokratycznej możemy odróżnić władzę: absolutną, autorytarną i totalitarną. Absolutyzm jest władzą sprawowaną zwykle przez jedną osobę, choć zdarzały się w historii grupy osób. Takie rządy nie mają żadnych ograniczeń, nikt ich nie może kontrolować. Taka władza nie ma nie tylko ograniczeń prawnych, ale także i moralnych. Najbardziej znana w historii była monarchia absolutna z czasów starożytnych, Cesarstwa Rzymskiego. To wtedy król skupiał w sobie całą władzę wykonawczą, ustawodawczą i sądowniczą. Często powoływane są jakieś organy polityczne, jednak pozostają one pod całkowitą kontrolą monarchy. Monarchia absolutna świeciła również tryumfy w XVII- wiecznej Francji, a i dzisiaj jest obecna na mapie świata. Absolutyzm jest formą sprawowania władzy w m. in. Arabii Saudyjskiej, Katarze, Omanie czy Watykanie. W państwie autorytarnym sprawują władze pewne organy, które ściśle kontrolują życie obywateli, są to najczęściej tzw. państwa policyjne czy też wojskowe. Często na czele takiego państwa stoi jakiś charyzmatyczny przywódca. Tego typu sprawowania władzy nie można mylić z totalitaryzmem. Tu nie dochodzi do jakichś masowych prześladowań, władza dąży jedynie do wykonywania swoich zadań i w sytuacjach nieposłuszeństwa ostro reaguje. Takie rządy nie znoszą też żadnej krytyki, dlatego policja i wojsko pilnują, aby wszyscy obywateli posłusznie wykonywali polecenia rządu. Bardzo często zdarzają się w takich państwach wybory, aby stworzyć pozory demokratycznego państwa. Jednak zawsze są one ściśle kontrolowane i wynik takich wyborów może być tylko jeden. Często dzieje się tak, że po śmierci danego przywódcy rządy autorytarne upadają, bo brak właściwego autorytetu władzy. Słynnymi autorytarnymi rządami były rządy np. : Piłsudskiego w Polsce, Salazara w Argentynie, Pinocheta w Chile, Franco w Hiszpanii czy Perona w Argentynie. Totalitaryzm sprawuje kontrolę nad wszystkimi elementami życia w państwie. Może on również przybierać różne formy, jak najbardziej znane faszyzm, nazizm i socjalizm. Totalitaryzm był typem władzy sprawowanym szczególnie w XX wieku i wyrządzony nim ogromne szkody. Państwa totalitarne tworzą się poprzez brak tradycji demokratycznych lub poprzez rozczarowanie demokracją, co miało miejsce w Niemczech. Do dzisiaj totalitarne rządy utrzymują się w Korei Północnej. Demokracja odróżnia się tym od władzy autokratycznej, że obywatele przestrzegają prawa ze względu na ich uznanie. Wszyscy obywatele mają bezpośredni wpływa na tworzenie się państwa i jego praw. Przede wszystkim obywatele mają prawo do wyznaczania swoich przedstawicieli, którzy będą reprezentować ich podczas ustanawiania prawa. Obywatele mogą też powoływać lub odwoływać organy władzy i zmieniać zakres ich obowiązków.

Samo słowo wzięło się oczywiście z języka greckiego i pochodzi najprawdopodobniej od jednego z dwóch słów: poly czyli mnogość lub od polis czyli państwo- miasto. Pojęciem tym w sposób szczególny zajmują się nauki społeczne, a tu wyodrębniona spośród nich politologia. Trudno w sposób jasny wytłumaczyć to słowo, choć każdemu z nas jest bardzo dobrze znane i słowo to gości bardzo często w naszych rozmowach. Każdy z nas może wytłumaczyć na swój własny użytek to słowo: to dla nas ogół zjawisk i procedur skupionych wokół zarządzania państwem. Każdy jednak zapewne dodałby jeszcze więcej ważnych cech, które w owej definicji powinny się znaleźć. Na przestrzeni dziejów, ale także i w dzisiejszych czasach wielu naukowców i myślicieli podaje inną definicję, jednak pamiętajmy o tym, że próbują określić to, co już istnieje. Jako, że sama polityka ewoluowała przez dzieje, dlatego i definicja musiała ulec zmianie. Coraz częściej pojawiają się bardziej żartobliwe definicje o polityce, jak np. ta: polityka to różnica między tym, co rząd próbuje robić a tym, co naprawdę się dzieje. Taka definicja wskazuje ogólną niechęć społeczeństwa do polityki. Jakoś tak się układa nasza historia, że polityka zawsze jest kojarzona z czymś złym, odległym dla ludzi, a przede wszystkim, że polityka nie służy ludziom. Sama polityka oczywiście nie ulega zmianie ze względu na powstające definicje- to definicje próbują nadążyć za zmianami w polityce. Najlepiej zrozumieć politykę poprzez definicję, która wskazuje elementy zawierające się w tym pojęciu. I tak Leszek Sobkowiak określił politykę poprzez takie elementy, które przynależą do pojęcia ‘polityka’. Wymienił on 5 elementów: orientacja formalnoprawna, podejście behawioralne, orientacja funkcjonalna, podejście racjonalne i stanowisko postbehawioralne. Cóż to takiego? Orientacja formalnoprawna to nic innego jak nasze podstawowe rozumienie, czyli funkcjonowanie państwa i zarządzanie nim poprzez szereg instytucji. Podejście behawioralne mówi nam, że w polityce różnie układają się stosunki społeczne, istnieje tu ciągła walka o wpływu, autorytet, przewodzenie. Orientacja funkcjonalna dotyczy natomiast całego systemu społecznego, który poprzez rozwiązywanie różnych problemów dba o interesy państwa. Podejście racjonalne mówi nam przede wszystkim o tym, że aparat władzy zmuszony jest do podejmowania pewnych decyzji w celu właściwego zarządzania państwem. Stanowisko postbehawioralne przedstawia politykę, jako czynnik zmniejszania problemów i przeciwności stojących przed obywatelami. Politykę można rozumieć w różny sposób, jednak większość zjawisk trafnie umieszczamy w obszarze polityki. Politykę można także lubić lub nie, ale już chyba zawsze będzie tak, że to od niej będą zależały losu kraju, czy świata, w którym żyjemy. W ten sposób polityka dotyka każdego z nas, dlatego warto choć trochę się nią interesować, aby przy kolejnych wyborach móc podjąć słuszne decyzje. Choć poznanie definicyjnych zawirowań nie objaśni nam wiele to jednak da doskonały podstawę do dalszych poszukiwań.