Polityka kulturalnie

Większość z nas pomstuje na polityków, a nawet mówiąc o nich używa niecenzuralnych słów. Skąd takie emocje? Dlaczego tak się tym przejmujemy? Czyżby wynika to z głębokiej świadomości, że polityka decyduje o losie każdego z nas? Psychologia i nauki społeczne zajmowały się tym tematem, gdyż jest on niezwykle ciekawy. Gdyby zapytać ludzi czy się interesują polityką to większość mówi, że nie. Ale większość orientuje się tak przynajmniej, co w naszej polityce słychać. Polityka zawsze jakoś nas dotyka, gdyż często związana jest z bardzo przyziemnymi społecznymi rzeczami. W ostatnich latach młodzi chcą być bardziej świadomi tego, co w ich kraju się dzieje. Wcześniej polityka była domeną starszych osób, które nie miały ciekawszych zajęć niż oglądanie wiadomości i śledzenie poczynań polityków. A co jak co, nasza scena polityczna dostarcza wielu emocji, czasem nawet więcej niż niejeden film akcji. W polityce jest też jakiś magnes, jak już się zacznie oglądać to trudno przestać. Niektórzy uważają, że zainteresowanie polityką młodych ludzi może wynikać z tego, że stale podróżujemy za granicą i chcemy wiedzieć jaki wizerunek ma nasz kraj na zewnątrz. Chcemy, aby w naszym kraju lepiej się działo, dlatego śledzimy poczynania naszych polityków szczególnie na arenie międzynarodowej. Ostatnie wyniki frekwencji wyborczej również są zadowalające i również świadczą o wzroście zainteresowania polityką. Tragedia smoleńska sprawiła, że przed ekrany telewizorów zasiadły miliony Polaków, aby śledzić wydarzenia z tym związane. Później byliśmy zainteresowani jak nasz kraj poradzi sobie bez prezydenta. Wkrótce potem były wybory, które również wzbudzały wiele emocji. Dzisiaj już coraz mniej śledzimy te wydarzenia, jednak jeszcze nas interesuje jak wyglądają rządy nowego prezydenta. Choć każdy ma swoje zdanie na temat polityki w Polsce, najczęściej jest ono negatywne, to każdy ma jednak świadomość, że po części ta polityka nas dotyka. Nie zgadzamy się z działaniami polityków, denerwują nas działania związane z krzyżem pod pałacem, stąd wiele osób angażuje się w politykę wychodząc na ulicę, by popierać swoją frakcję polityczną. W trakcie wyborów kandydaci objeżdżali Polskę i na ich wiecach było mnóstwo Polaków. Każdy chyba chciał usłyszeć jakieś pokrzepiające słowo czy obietnicę. Jest nam lepiej, gdy ktoś przedstawia nam lepszą wizję naszego losu. Zwolennicy PiS- u po tragedii Smoleńskiej mocno się zaangażowali w kampanię. Wręcz byli w stanie mocno obrazić kogoś kto był innego zdania. Świadczy to o bardzo mocnym zaangażowaniu tych ludzi w politykę. Wydaję się, że chcieli wziąć sprawy w swoje ręce. Uważali, że zwycięstwo ich kandydata zagwarantuje Polsce dobrobyt, dlatego wyszli nawet na ulicę, by poprzeć go swoją obecnością. I tak dzieje się coraz częściej, Polacy nie widzą wyjścia z sytuacji, dlatego szukają w politykach pomocy w polepszeniu sytuacji kraju. Zainteresowanie polityką nigdy nie minie, choć nie raz będziemy jeszcze narzekać na sposób prowadzenia jej. Polityka zbyt często dotyka nas w sposób bezpośredni, a nie mogąc brać udziału w głosowaniach sejmowych nad konkretnymi ustawami to chcemy chociaż śledzić ich wyniki.

Demokracja to nic innego jak rządy całego społeczeństwa. Oczywiście nie jest możliwe, aby każdy obywatel państwa sprawował np. władzę ustawodawczą, bo doprowadziłoby to w szybkim czasie do kompletnego chaosu, dlatego obywatele mogą wybierać w wolnych wyborach swoich reprezentantów, a także organy polityczne. To od głosu każdego obywatela zależy jakie partie polityczne, tudzież osoby będą reprezentować nasz kraj i sprawować nad nim pieczę. Społeczeństwo ma możliwość sprawowania demokracji na 2 sposoby: bezpośrednio lub poprzez przedstawiciela. Demokracja bezpośrednia zakłada, że każdy ma prawo do sprawowania władzy. W dzisiejszym kształcie, gdzie jak wspomniałam wcześniej, warunki nie pozwalają na takie rządzenie chodzi przede wszystkim o to, że każdy obywatel ma możliwość rządzenie, ustanawiania prawa po spełnieniu konkretnych warunków określonych w konstytucji. Dzisiejszą formą demokracji bezpośredniej jest referendum, kiedy cały naród ma prawo wypowiedzieć się na dany temat i zadecydować o dalszym losie danej ustawy. Jednak ze względu na bardzo wysokie koszty zorganizowania takiego referendum dochodzi do niego bardzo rzadko i to w najważniejszych dla państwa kwestiach, jak np. wejście do Unii Europejskiej. Demokracja przedstawicielska daje możliwość każdemu obywatelowi do wybierania swojego reprezentanta. Przede wszystkim chodzi tu o wybory do sejmu i senatu, gdzie posłowie i senatorowie reprezentują dane regionu i przedstawiają ich główne potrzeby i problemy. Kiedy można mówić o tym, że państwo jest demokratyczne? Można to określić poprzez obserwację całościowego życia politycznego i społecznego w danym państwie. Kryteriów państwa demokratycznego jest bardzo wiele, ale do stwierdzenia wystarczy kilka najważniejszych. Państwo demokratyczne charakteryzuje się tym, że władzę sprawuje ogół społeczeństwa (w sposób bezpośredni lub poprzez przedstawiciela). Władza tu nie jest niczym z zewnątrz ograniczana, ogranicza ją jedynie prawo każdego obywatela, które nie może był łamane. Społeczeństwo takie powołuje w wolnych wyborach organy społeczne, jeśli nie spełniają one oczekiwań obywateli to mają oni prawo także do ich odwołania. Nie mowy w państwie demokratycznym o jakimkolwiek faworyzowaniu grup społecznych, każdy ma mieć równe prawa. W państwie demokratycznym możemy mówić o monteskiuszowskiej trójwładzy: władza ustawodawcza, władza wykonawcza i władza sądownicza. Jednak organy polityczne, które występują w państwie dzielimy na 4 rodzaje: organy ustawodawcze (tworzące prawo, w większości krajów jest to parlament, w tym także i w Polsce, dzieli się na sejm i senat), organy wykonawcze (realizują oni prawo i ustawy, w Polsce jest nim prezydent i rząd, w tym także premier, w monarchiach jest nim król), organy sądownicze (dbają o przestrzeganie prawa w państwie, sądy i trybunały, organy kontrolne (nie mieszczą się on w trójpodziale władzy, zajmują się kontrolą innych organów państwowych, w Polsce jest to np. Najwyższa Izba Kontroli czy też Trybunał Stanu).