Polityka kulturalnie

Reklama polityczna stosuje wiele technik, dzięki którym ma szansę wpłynąć na zachowania wyborcze obywateli. Istnieje wiele metod, za pomocą których można oddziaływać na człowieka. Takimi metodami są między innymi manipulacja, czy perswazja. Reklama o charakterze politycznym stosuje jednak przede wszystkim inną, mniej wysublimowana metodę. Posługuje się bowiem częstym powtarzaniem jakiegoś komunikatu. Przy pomocy tych metod stara się nas przekonać do zmiany naszego sposobu myślenia, a w ślad za tym naszego działania. Mało tego, dąży ona do zmienienia naszej postawy wobec danej partii, czy też kandydata. Postawa jest trwałą, mocno emocjonalną gotowością do zachowywania się w sposób konsekwentny wobec osób, grup czy sytuacji. Reklama polityczna, chcąc być skuteczną, musi mieć swoje konsekwencje jeszcze długo po jej przedstawieniu. Da się to osiągnąć w zasadzie tylko w jeden sposób, a mianowicie poprzez wywarcie wpływu na nasze emocje. Częste powtarzanie jakiegoś komunikatu pozwala właśnie na zakorzenienie się jego w naszej podświadomości, w związku z czym nabieramy do niego odpowiedniego stosunku emocjonalnego. Agencje reklamowe, obok swoich “normalnych” działań, zajmują się także tymi związanymi z życiem politycznym.Bardzo częstym zjawiskiem jest współpraca partii politycznych z pełni wyspecjalizowanymi agencjami reklamowymi. Wydawać by się mogło, że kampanie polityczne różnych partii zmierzają są tego, aby potencjalny wyborca mógł wyrobnic sobie gruntowne, dokładnie przemyślane zdanie o programie politycznym prezentowanym przez kandydatów. Tak się jednak nie dzieje. Kampanie, przygotowywane przez agencje są nastawione przede wszystkim na zmianę postaw, opinii i przekonań. W związku z tym starają się przy pomocy zabiegów marketingowych przeciągnąć wyborcę “na swoją stronę”. Nie chodzi więc o to, żeby wyborca dokonywał świadomego wyboru, lecz żeby wybierał to, co mu się pokazuje. Taka kampania, oczywiście zawiera program, choć zawarty w ledwie kilku chwytliwych hasłach. Jest skierowana do właściwego segmentu społeczeństwa, takiego, który będzie podatny na ich atrakcyjność. Ponadto, agencje pracują nad zaplanowaniem każdego kroku, jaki wykona kandydat, każdego wystąpienia we wszelkiego rodzaju mediach.

Dnia dwudziestego sierpnia 1939 pomiędzy ZSRR a faszystowskimi Niemcami został podpisany akt o nieagresji. Dokument ten zawierał tajny załącznik, w którym ustalono strefę wpływów. Tym samym dokonano następnego rozbioru Polski. Dzisiaj w siedemdziesiąt lat po wojnie istnieją państwa, które mówią, że wojna nie zaczęła się od podpisania tego układu. W celu potwierdzenia tej opinii wykorzystano cały aparat propagandy. Jest to najbardziej jaskrawy przykład kształtowania polityki historycznej. Przepraszam, jest jeszcze bardziej wyrazisty. Na tyle wyrazisty, że zapominałem o nim. To Holocaust. Media żydowskie, izraelskie, z całego świata mówią o śmierci milionów Żydów. Nikt tutaj nie chce zaprzeczać faktom historycznym, które mówią o wielkim ludobójstwie dokonanym przez nazistów na narodzie żydowskim. Jednak promowanie, propagowanie tego jest przykładem odpowiednio wybranej polityki historycznej. Polityka ta ma za zadanie głoszenie takiej wersji historii, która jest korzystna dla określonego państwa lub polityków władającym tym państwem. Rosyjskie mistrzostwo Od czasów Związku Radzieckiego Rosja ma rozwinięty marketing polityczny i politykę historyczną. W czasach imperium radzieckiego mogliśmy czytać i słyszeć o wyjątkowych dokonaniach żołnierzy radzieckich na frontach drugiej wojny światowej. Dzisiaj jest tak samo. Co więcej dzisiaj Rosja uważa się za spadkobiercę carów. Dlatego odpowiednio propaguje historię z przed 1917 roku. Najbardziej jest to widoczne na odpowiednich filmach. Dla polskiego kinomana ważnym obrazem może być rosyjski film pod tytułem 1612. Jego fabuła opowiada o chłopaku, który dźwigną naród rosyjski do walki z polskim okupantem. Wszystko ładnie, ale fabuła nie trzyma się faktów historycznych, wyśmiewa legendę husarii. Proszę wyobrazić sobie formację ciężkozbrojnej jazdy, której zadaniem jest zdobycie zamku. Farsa. Polski najeźdźca jest przedstawiony jako barbarzyńca mordujący dzieci – w to jestem w stanie uwierzyć. Innym filmem rosyjskim zaangażowanym w politykę historyczną jest obraz pod tytułem Operacja Gwiazda. Przedstawia on dzielnych żołnierzy radzieckich, którzy walczą z faszyzmem. Walki trwają na terenach, które do roku 1939 były w Polsce. Wioski były zamieszkane przez Rosjan. Nie było tam ani Ukraińców, ani Białorusinów, ani Polaków. To ewidentny przykład kształtowania polityki historycznej. Podobne zadanie miała afera z ujawnieniem tajnych dokumentów, które miały wykazać, że Polska miała podpisany tajny pakt z Hitlerem.