Polityka kulturalnie

Człowiek znany z pełnienia funkcji Rzecznika Prasowego Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego od lipca 2007 do kwietnia 2009. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Warszawie i tam też studiował, studiów nie ukończył, posiada wykształcenie średnie. Sprawował mandat Posła do Parlamentu Europejskiego od lipca 2004 do sierpnia 2007. Był dwukrotnie posłem na Sejm RP, działał jako dziennikarz prasowy i radiowy a w 1999 w jednej z ankiet dziennikarskich wybrano Go najlepszym mówcą parlamentu. Obecnie kandyduje do Europarlamentu z ramienia PiS-u i jest liderem na liście w okręgu stołecznego. Deklaruje znajomość trzech języków obcych. W przedwyborczej debacie stwierdził, iż w Unii Europejskiej zdrowe jest małe niezadowolenie wszystkich, gdyż wtedy wszystkim będzie komfortowo. Niezdrowe jest wg. Niego pełne zadowolenie jakiejś grupy, gdyż na tym cierpi grupa inna a to ukazuje nierówność, na to zaś poseł się nie godzi. Jeśli zasiądzie w ławie Europarlamentu dołączy do Unii na Rzecz Europy narodów, posiadającej 44 mandaty. Nie potrafię przekazać recepty na oddanie dobrego głosu 7 czerwca. Nie jestem w stanie powiedzieć, która partia zagwarantuje nam silną pozycję Polski, rozwój gospodarczy, spadek bezrobocia. Nie można też zapominać, że Unia nie jest lekarstwem na każde zło dziejące się w kraju, a Polska, która jest jej członkiem dopiero od 2004 roku nie może osiągnąć w tak ekspresowym tempie poziomu rozwojowego Niemiec czy Wielkiej Brytanii. Nie można liczyć też na to, że zmiana ludzi w Parlamencie Europejskim stanie się radykalnym bodźcem do zmian polityki europejskiej a z nieba spadnie nam Euro i zaczną dziać się cuda. Tak na prawdę to każdy z nas ma wpływ na to jaka będzie Polska, jaki kształt przyjmie Unia i czy będzie to atrakcja dla nas samych. Najlepszym najmądrzejszym i niewątpliwie dobrym wyborem nas jako Polaków jest pójście dnia 7 czerwca do lokali wyborczych i wrzucenie do urny ważnego głosu. W tylko takim działaniu pokazujemy swoją dojrzałość i odpowiedzialność polityczną jako obywateli Unii Europejskiej. Najmłodszy kandydat do fotela parlamentarnego. Trzykrotnie wybrany na posła, w Sejmie piątej kadencji wicemarszałek Sejmu RP. Był ministrem rolnictwa. Po ukończeniu Zespołu Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Ustawicznego w Sochaczewie a następnie studiów inżynierskich na Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na kierunku rynek rolny i spółdzielczość kierunku rynek rolny i spółdzielczość oraz magisterskich studiów na kierunku zarządzanie i marketing w agrobiznesie w 2007 r. obronił pracę doktorską i uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. W swej karierze politycznej związany z Lewicą- był m. in. W sztabie wyborczym Aleksandra Kwaśniewskiego a następnie Włodzimierza Cimoszewicza. Od 2007 r. Jest przewodniczącym klubu poselskiego Lewicy. Do Parlamentu Europejskiego kandyduje z listy koalicyjnego komitetu wyborczego SLD-UP. Jako europoseł zasiadać będzie w Partii Europejskich Socjalistów. Uważa, że podstawą Unii XXI wieku jest równość jej członków a także wyrównanie poziomu życia obywateli.

Polskie Stronnictwo Ludowe oficjalnie powstało już 5 maja 1990 roku. Wtedy też połączyło się PSL- Odrodzenie i wileński PSL. Politolodzy uznają tę partię za centrową partię agrarystyczną. Typowa partia popierająca rolników, dlatego chcą aby państwo ingerowało w sprawy rolnictwo i jednocześnie zmniejszało postępy w prywatyzacji. PSL, przed wejściem do Unii Europejskiej, postulował przede wszystkim o dobre warunki dla rolników. Początków tej partii można by szukać w dalszej historii, w końcu XIX wieku, kiedy to powstało Stronnictwo Ludowe. Nazwa ‘Polskie Stronnictwo Ludowe’ funkcjonuje już od 1903 roku i w trakcie swojej długiej historii partia znacznie ewoluowała. W najnowszej historii PSL wywodzi się od ZSL. Początkowo znaczącą rolę odgrywali tu działacze Solidarności na czele z Romanem Bartoszcze. Jednak podczas wyborów prezydenckich uzyskał on zaledwie 7 % głosów, dlatego na czele partii stanęła grupa młodych polityków z ZSL na czele z Waldemarem Pawlakiem, który został przewodniczącym tej partii. W pierwszych wyborach parlamentarnych PSL uzyskało ponad 8 %, początkowo pozostawało w opozycji, później jednak kandydat PSL Waldemar Pawlak został premierem, jednak nie udało mu się utworzyć rządu. Stąd wkrótce znowu przeszli do opozycji. Wybory w 1993 roku okazało się dużym sukcesem dla PSL, gdyż zajęli oni drugie miejsce i dzięki temu mogli wejść do koalicji rządowej z SLD. Premierem ponownie został Waldemarem Pawlak, a posłowie SLD zostali: wicemarszałkiem Sejmu i marszałkiem Senatu. W kolejnych wyborach w 1997 roku wyniki PSL nie były już takie zadowalające. Zdobyli oni jedynie ponad 7 % głosów. Z powodu tak słabych wyników z zarządzania partii zrezygnował Waldemar Pawlak. Na jej czele stanął natomiast Jarosław Kalinowski. Kolejne wybory przyniosły PSL prawie 9 % głosów i PSL weszło ponownie w koalicję rządzącą z SLD. Wicepremierem i ministrem rolnictwa został Jarosław Kalinowski, wicemarszałkiem Sejmu Janusz Wojciechowski, a ministrem rolnictwa Stanisław Żelichowski. Sielanka nie trwała długo, gdyż PSL zagłosowało przeciwko jednemu z ważniejszych projektów rządowych SLD i premier Leszek Miller usunął ich z koalicji rządowej. PSL w 2003 stało się partią opozycyjną. W 2005 roku w wyborach parlamentarnych znowu PSL zaliczył słabszy wynik, niecałe 7 % ogólnej liczby głosów. Kolejne wybory w 2007 znowu podniosły liczbę głosów do prawie 9 % głosów. Wygrana partia Platforma Obywatelska zaprosiła PSL do koalicji rządzącej. Ministrem gospodarki i wicepremierem został Waldemar Pawlak, ministrem rolnictwa został Marek Sawicki, a ministrem pracy i polityki społecznej Jolanta Fedak. Kandydaci na prezydentów z ramienia PSL nigdy nie odnieśli znaczących sukcesów. Nie przekraczali oni nawet 10 % głosów. Kilkakrotnie startował w wyborach Waldemar Pawlak nigdy nie zbliżając się do prowadzących kandydatów. Dwukrotnie startował także Jarosław Kalinowski również nie odnosząc żadnych sukcesów. Partia ta nigdy nie wygrała wyborów, jednak zawsze udaje jej się przekroczyć próg wyborczy.