Polityka kulturalnie

Samo słowo wzięło się oczywiście z języka greckiego i pochodzi najprawdopodobniej od jednego z dwóch słów: poly czyli mnogość lub od polis czyli państwo- miasto. Pojęciem tym w sposób szczególny zajmują się nauki społeczne, a tu wyodrębniona spośród nich politologia. Trudno w sposób jasny wytłumaczyć to słowo, choć każdemu z nas jest bardzo dobrze znane i słowo to gości bardzo często w naszych rozmowach. Każdy z nas może wytłumaczyć na swój własny użytek to słowo: to dla nas ogół zjawisk i procedur skupionych wokół zarządzania państwem. Każdy jednak zapewne dodałby jeszcze więcej ważnych cech, które w owej definicji powinny się znaleźć. Na przestrzeni dziejów, ale także i w dzisiejszych czasach wielu naukowców i myślicieli podaje inną definicję, jednak pamiętajmy o tym, że próbują określić to, co już istnieje. Jako, że sama polityka ewoluowała przez dzieje, dlatego i definicja musiała ulec zmianie. Coraz częściej pojawiają się bardziej żartobliwe definicje o polityce, jak np. ta: polityka to różnica między tym, co rząd próbuje robić a tym, co naprawdę się dzieje. Taka definicja wskazuje ogólną niechęć społeczeństwa do polityki. Jakoś tak się układa nasza historia, że polityka zawsze jest kojarzona z czymś złym, odległym dla ludzi, a przede wszystkim, że polityka nie służy ludziom. Sama polityka oczywiście nie ulega zmianie ze względu na powstające definicje- to definicje próbują nadążyć za zmianami w polityce. Najlepiej zrozumieć politykę poprzez definicję, która wskazuje elementy zawierające się w tym pojęciu. I tak Leszek Sobkowiak określił politykę poprzez takie elementy, które przynależą do pojęcia ‘polityka’. Wymienił on 5 elementów: orientacja formalnoprawna, podejście behawioralne, orientacja funkcjonalna, podejście racjonalne i stanowisko postbehawioralne. Cóż to takiego? Orientacja formalnoprawna to nic innego jak nasze podstawowe rozumienie, czyli funkcjonowanie państwa i zarządzanie nim poprzez szereg instytucji. Podejście behawioralne mówi nam, że w polityce różnie układają się stosunki społeczne, istnieje tu ciągła walka o wpływu, autorytet, przewodzenie. Orientacja funkcjonalna dotyczy natomiast całego systemu społecznego, który poprzez rozwiązywanie różnych problemów dba o interesy państwa. Podejście racjonalne mówi nam przede wszystkim o tym, że aparat władzy zmuszony jest do podejmowania pewnych decyzji w celu właściwego zarządzania państwem. Stanowisko postbehawioralne przedstawia politykę, jako czynnik zmniejszania problemów i przeciwności stojących przed obywatelami. Politykę można rozumieć w różny sposób, jednak większość zjawisk trafnie umieszczamy w obszarze polityki. Politykę można także lubić lub nie, ale już chyba zawsze będzie tak, że to od niej będą zależały losu kraju, czy świata, w którym żyjemy. W ten sposób polityka dotyka każdego z nas, dlatego warto choć trochę się nią interesować, aby przy kolejnych wyborach móc podjąć słuszne decyzje. Choć poznanie definicyjnych zawirowań nie objaśni nam wiele to jednak da doskonały podstawę do dalszych poszukiwań.